Bullmastiff vs Gordon Setter

Dit is een genetisch verankerde eigenschap bij veel Bullmastiffs. Hoewel ze vreedzaam kunnen samenleven met honden van het andere geslacht, leidt het plaatsen van twee mannetjes of twee vrouwtjes bij elkaar vaak tot ernstige conflicten zodra ze de sociale volwassenheid bereiken (18–24 maanden). Deze agressie wordt zelden 'genezen' door training; het wordt beheerd.

Gefokt om stropers stilletjes op te sporen en vast te houden zonder menselijke sturing, is de Bullmastiff een onafhankelijke probleemoplosser. Ze hebben niet de 'wil om te behagen' van een Golden Retriever. Als een commando voor hen geen zin heeft, negeren ze het simpelweg. Dit wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd als domheid; het is eigenlijk een weigering om routinetaken uit te voeren zonder hoogwaardige motivatie.

Hoewel onafhankelijk in gedachten, zijn ze fysiek kleverig. Ze zullen hun 55 kilogram zware lichaam tegen u aan leunen, op uw voeten zitten en u van kamer naar kamer volgen. Deze constante fysieke aanwezigheid kan overweldigend zijn voor eigenaren die persoonlijke ruimte waarderen.

Dit is het primaire gedragsprobleem voor het ras. Gordon Setters zijn intensief gehechte 'plakkerige' honden. Ze verdragen isolatie niet goed. Als ze gedurende standaard werkdagen (8+ uur) zonder interventie alleen worden gelaten, ontwikkelen ze vaak ernstige stressgedragingen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking.

In tegenstelling tot de gehoorzame Labrador werd de Gordon gefokt om onafhankelijk van de jager op de heide te werken. Dit vertaalt zich in een hond die een bevel vaak zal overwegen, de waarde ervan evalueert en mogelijk weigert. Ze hebben een begeleider nodig die begrijpt hoe een denkende hond gemotiveerd moet worden, niet alleen een gehoorzame.

Eigenaren grapten vaak dat Gordons tot hun derde jaar puppy's blijven. Dit 'Peter Pan'-syndroom betekent dat u zich aanmeldt voor een verlengde adolescentie gekenmerkt door hoge energie, het testen van grenzen en mogelijke destructiviteit, lang nadat andere rassen zijn gekalmeerd.

Hoewel aanhankelijk met hun eigen kring, zijn Gordons van nature gereserveerd tegenover vreemden. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan deze terughoudendheid veranderen in angstgebaseerde reactiviteit of overmatig territoriaal blaffen. Het zijn van nature waakhonden, niet het type 'iedereen is mijn beste vriend'.