Chow Chow vs Miniature Pinscher

De Chow Chow staat frequent op verzekeringsblokkeringslijsten en in discussies over gevaarlijke hondenwetgeving vanwege een geschiedenis van ernstige bijtincidenten. Deze agressie is doorgaans territoriaal of beschermend van aard en niet roofdierachtig tegenover mensen, maar het resultaat is hetzelfde.

Dit ras heeft een goed gedocumenteerde intolerantie voor honden van hetzelfde geslacht. Dit kenmerk ontstaat vaak bij seksuele rijpheid (18-24 maanden) en kan mogelijk niet worden 'afgetraind', wat levenslang beheer en scheiding vereist.

In tegenstelling tot rassen die gasten opzoeken, is de Chow Chow van nature achterdochtig. Zonder intensieve, vroege socialisatie kan deze achterdocht escaleren tot happen of bijten wanneer een vreemde het 'teddybeer' wil aaien.

Veel Chows hebben een lage tolerantie voor fysieke manipulatie, waardoor dierenartsenbezoeken en verzorgingssessies gevaarlijk zijn zonder muikordetraining en desensibilisatie.

Min Pins nemen hun waakhondrol serieus. Een waaierend blad of buur die een autoportier sluit, triggert doordringend alarmblaffen. In appartementen met dunne muren leidt dit tot klachten van buren en huisuitzettingsberichten.

Ze wringen zich door kleine hekopeningen, klimmen over kettinglinkhekken en schieten met bliksemsnelheid door open deuren. Hun hoge prooidrift betekent dat ze, eenmaal buiten, niet terugkomen - ze jagen een eekhoorn achterna door het verkeer zonder aarzeling.

Min Pins bezitten territorialiteit en assertiviteit die rivaliseren met reuze waakhondrassen. Ze daagen honden uit die tienmaal hun formaat hebben en zullen niet terugdeinzen, waardoor ze slechte kandidaten zijn voor hondenparken of losloopomgevingen.

Net als veel speelgoedrasen hebben ze kleine blaasjes en een lage tolerantie voor koud of nat weer. Als het regent, kan een Min Pin weigeren naar buiten te gaan en zal binnen een verborgen plek zoeken.