Chow Chow vs Spinone Italiano

De Chow Chow staat frequent op verzekeringsblokkeringslijsten en in discussies over gevaarlijke hondenwetgeving vanwege een geschiedenis van ernstige bijtincidenten. Deze agressie is doorgaans territoriaal of beschermend van aard en niet roofdierachtig tegenover mensen, maar het resultaat is hetzelfde.

Dit ras heeft een goed gedocumenteerde intolerantie voor honden van hetzelfde geslacht. Dit kenmerk ontstaat vaak bij seksuele rijpheid (18-24 maanden) en kan mogelijk niet worden 'afgetraind', wat levenslang beheer en scheiding vereist.

In tegenstelling tot rassen die gasten opzoeken, is de Chow Chow van nature achterdochtig. Zonder intensieve, vroege socialisatie kan deze achterdocht escaleren tot happen of bijten wanneer een vreemde het 'teddybeer' wil aaien.

Veel Chows hebben een lage tolerantie voor fysieke manipulatie, waardoor dierenartsenbezoeken en verzorgingssessies gevaarlijk zijn zonder muikordetraining en desensibilisatie.

Dit is geen hond die in een kennel of achtertuin kan worden achtergelaten. Ze zijn diepgaand sociaal en hechten zich intens aan hun mensen. Als ze lang alleen worden gelaten (meer dan 4-5 uur), zijn ze vatbaar voor ernstige scheidingsangst, die zich uit in huilen (het ras staat bekend om een uniek "gejodel") en destructief kauwen.

Hoewel niet zo overvloedig als een Mastiff, heeft de Spinone een kenmerkende baard die als een spons werkt. Elke keer dat ze drinken, druipen ze water over uw vloer. Na het eten bevat hun baard voedselresten. Als u huistrots bent of een afkeer heeft van natte gezichten die tegen uw schone kleding worden gedrukt, is dit een dealbreaker.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, vraagt de Spinone "Waarom?" Ze zijn intelligent maar bezitten een doordachte, nadenkende aard. Als een commando voor hen geen zin heeft, kunnen ze het gewoon weigeren. Dit wordt vaak aangezien voor domheid, maar het is eigenlijk onafhankelijkheid.