Field Spaniel vs Spinone Italiano

Dit is het primaire gedragsprobleem van het ras. Field Spaniels zijn typische "plakkerige honden". Ze geven niet alleen de voorkeur aan gezelschap; ze *hebben* het nodig. Als ze gedurende een normale werkdag (8+ uur) alleen worden gelaten zonder interventie, zijn ze geneigd tot destructief kauwen, huilen en zelfverwonding. Ze zijn niet geschikt voor huishoudens waar het huis de hele dag leeg is.

Anders dan de veerkrachtige Labrador zijn Field Spaniels emotioneel gevoelig. Harde trainingsmethoden, chaotische huishoudens of strenge discipline kunnen ertoe leiden dat ze "afsluiten" — teruggetrokken, angstig of onderdanig urineren. Ze vereisen een zachte, positieve aanpak.

Hoewel over het algemeen dociel, zijn het opjaaghonden. Ze zullen achter vogels, eekhoorns en konijnen aanrennen. Deze drift kan het betrouwbaar loslopen in niet-omheinde gebieden een uitdaging maken zonder significant training.

Dit is geen hond die in een kennel of achtertuin kan worden achtergelaten. Ze zijn diepgaand sociaal en hechten zich intens aan hun mensen. Als ze lang alleen worden gelaten (meer dan 4-5 uur), zijn ze vatbaar voor ernstige scheidingsangst, die zich uit in huilen (het ras staat bekend om een uniek "gejodel") en destructief kauwen.

Hoewel niet zo overvloedig als een Mastiff, heeft de Spinone een kenmerkende baard die als een spons werkt. Elke keer dat ze drinken, druipen ze water over uw vloer. Na het eten bevat hun baard voedselresten. Als u huistrots bent of een afkeer heeft van natte gezichten die tegen uw schone kleding worden gedrukt, is dit een dealbreaker.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, vraagt de Spinone "Waarom?" Ze zijn intelligent maar bezitten een doordachte, nadenkende aard. Als een commando voor hen geen zin heeft, kunnen ze het gewoon weigeren. Dit wordt vaak aangezien voor domheid, maar het is eigenlijk onafhankelijkheid.