Great Dane vs Lhasa Apso

Great Danes zijn diep sociale dieren, vaak omschreven als "klittenband-honden." Ze verdragen isolatie slecht. Als ze lange tijd alleen worden gelaten, kan hun angst zich uiten in destructief kauwen of graven. Gezien hun omvang kan een paniekerige Dane in enkele minuten een deurpost of een bank vernielen.

Hoewel over het algemeen kalm binnenshuis, ervaren jonge Danes uitbarstingen van frenetieke energie, bekend als "zoomies." In een kleine ruimte is een puppy van 45 kg die op hoge snelheid beweegt een fysiek gevaar voor meubels, kinderen en zichzelf.

Tussen 6 en 18 maanden zijn Danes in wezen reuzengrote puppy's. Ze realiseren zich misschien niet hun eigen kracht, wat leidt tot het per ongeluk omverwerpen van kinderen of oudere familieleden. Goede lijnmanieren zijn essentieel; een trekkende Dane kan door de meeste eigenaren fysiek niet worden overmand.

Omdat ze klein en schattig zijn, tolereren eigenaren vaak gegrom of bewaking van hulpbronnen in de pupfase, wat bij een Rottweiler gecorrigeerd zou worden. Bij een Lhasa evolueert dit tot een hond die bijt wanneer hij van de bank wordt bewogen of wanneer een peuter over hem struikelt. Ze hebben een lage tolerantie voor aanrakingen die ze zelf niet hebben geïnitieerd.

Dit is geen sociale vlinder. De standaardinstelling van een Lhasa Apso voor vreemden is argwaan. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan dit zich uiten als hinderlijk blaffen of 'angstbijten' wanneer gasten het huis binnenkomen. Ze zijn eerst bewaker, dan metgezel.

Ze leven niet om u te plezieren; ze leven om met u samen te leven. Als u een Lhasa vraagt te zitten, zullen ze overwegen of het de moeite waard is. Deze 'katachtige' onafhankelijkheid frustreert eigenaren die gewend zijn aan gehoorzame rassen zoals Labradors.