Maltipoo vs Noors Elshond

Maltipoos volgen eigenaars van kamer naar kamer. Dit is vertederend totdat het pathologisch wordt. Eigenaren die 8+ uur van huis werken ontdekken vaak dat hun Maltipoo destructief gedrag, zelfverminking (poten rauw likken) of aanhoudende vocalisatie ontwikkelt.

Ondanks hun kleine formaat zijn Maltipoos waakzame waakhonden. Ze zijn zeer gevoelig voor omgevingsgeluiden (voetstappen in de gang, liften, autoportieren). Deze eigenschap, geërfd van de waakzame Maltees en de scherpzinnige Poedel, kan het wonen in een appartement conflictueus maken als het niet vroeg wordt beheerd. Ze blaffen niet om te dreigen, maar om aan te kondigen, en ze kondigen *alles* aan.

Als ze worden behandeld als een menselijk baby in plaats van als een hond, kunnen Maltipoos hulpbronbewaking en reactiviteit ontwikkelen. Ze kunnen bijten wanneer ze van de bank worden verplaatst of reactief worden naar grotere honden op wandelingen vanwege angst.

Dit ras is genetisch geprogrammeerd om te blaffen. In hun thuisland Noorwegen is het hun taak om elanden op te sporen en ze op afstand te houden door ritmisch en continu te blaffen totdat de jager aankomt. Dit is een eigenschap die niet volledig kan worden 'afgetraind'. Ze zullen blaffen naar eekhoorns, auto's, bezorgers en bladeren die in de wind waaien. Als u in een geluidsgevoelige gemeenschap woont of muren deelt met buren, dan is dit ras een uitdaging.

In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt 'Wat kan ik voor u doen?', vraagt de Elshond 'Wat heb ik eraan?' Ze zijn onafhankelijke probleemoplossers. Dit manifesteert zich als 'koppigheid' tijdens de training. Ze zullen vaak de waarde van een traktatie afwegen tegen de interesse van een geur en voor de geur kiezen.

Deze honden zijn trackers. Als ze een geur oppikken, schakelen hun oren uit en volgen ze die geur voor kilometers. Ze kunnen niet vertrouwd worden zonder riem in niet-omheinde gebieden. Hun terugroep is berucht onbetrouwbaar wanneer de jachtdrift geactiveerd is.