Miniature Schnauzer vs Papillon

Als waakhonden gefokt, zijn Miniature Schnauzers genetisch geprogrammeerd om te blaffen bij elke verandering in hun omgeving. Dit kan leiden tot geluidsklachten in appartementen als het niet vroeg wordt aangepakt door training.

Hun knaagdierenverleden betekent dat ze de volledige predatoire sequentie voor kleine dieren bezitten. Ze zijn over het algemeen onveilig rond hamsters, cavia's en kunnen katten die rennen lastigvallen.

Professionele verzorging elke 6-8 weken is niet onderhandelbaar, costing $60-100 per sessie. Over een levensduur van 14 jaar bedraagt dit $5.000-8.400 in kapsels alleen.

Omdat ze alert en vocaal zijn, blaffen en springen ze vaak naar andere honden tijdens wandelingen. Dit is meestal op frustratie of angst gebaseerde houding, geen echte agressie, maar vereist management.

Papillons bezitten een durf die hun formaat onevenredig overstijgt. Ze zullen veel grotere honden uitdagen, wat tot tragische gevolgen kan leiden als ze niet worden beschermd. Dit is echte territoriale zelfverzekerdheid, geen 'geblaf'.

Dit is een 'klittenband'-ras dat eeuwenlang gefokt is als schootshond voor de adel. Ze verdragen isolatie slecht. Eigenaren die 8+ uur weg zijn, merken vaak dat hun Papillon ernstige noodgedrag ontwikkelt.

Hoewel geen gedachteloze blaffers, zijn het waakzame waakhonden. Ze kondigen elke bezorgwagen, deurbel en voorbijganger aan. In appartementen met dunne muren kan dit een probleem worden met de huurovereenkomst.

In tegenstelling tot robuuste Golden Retrievers kunnen Papillons niet ruw behandeld worden. Ze bijten snel als ze ruw worden beetgepakt, waardoor ze een slechte keuze zijn voor huishoudens met peuters die weinig impulsbeheersing hebben.