Old English Sheepdog vs Scottish Terriër

Dit is een 'klittenband'-ras in de ware zin van het woord. Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met herders, nooit ver weg te gaan. In een modern huis vertaalt dit zich naar een hond die in paniek kan raken als hij alleen wordt gelaten. Vernietigend kauwen, huilen en bevuilen van het huis zijn veelvoorkomende symptomen van stress als isolatietraining niet direct in de puppytijd wordt gestart.

De OES heeft een uniek, rinkelend geblaf dat vaak wordt omschreven als 'twee potten die tegen elkaar aanslaan'. Het is luid, diep en kan een plaag worden. Ze zijn waakzame waakhonden en zullen blaffen bij bezorgdiensten, buren en eekhoorns. Dit maakt hen slechte kandidaten voor appartementen met geluidsrestricties.

Als kudde-hond controleert de OES beweging. In een gezinsomgeving manifesteert dit zich vaak als happen naar de hielen van rennende kinderen of mensen 'lichaamschecken' om ze te verplaatsen. Hoewel niet agressief, kan dit gedrag beangstigend zijn voor peuters en irritant voor gasten.

Hoewel over het algemeen sociaal, kunnen sommige OES-lijnen - met name mannetjes - agressie ontwikkelen naar andere honden van hetzelfde geslacht rond sociale volwassenheid (18-24 maanden). Dit vereist waakzaam beheer in huishoudens met meerdere honden.

In tegenstelling tot de Golden Retriever of Labrador leeft de Scottie niet om u tevreden te stellen. Ze zijn beroemde onafhankelijke denkers. Als u een Scottie roept, kan hij het verzoek overwegen, evalueren wat er voor hem in zit en dan beslissen of hij gehoorzaamt. Dit wordt vaak als 'koppigheid' uitgelegd, maar het is eigenlijk een eigenschap van een ras dat is ontworpen om alleen ondergronds te werken zonder menselijke begeleiding.

Scotties zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en andere honden. Ze hebben een lage tolerantie voor behandeling die ze als respectloos beschouwen, waaronder omhelzen, aan oren trekken of plotselinge bewegingen. Dit maakt hen minder geschikt voor gezinnen met jonge kinderen.

Veel Scotties, met name mannetjes, kunnen intolerant zijn tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Deze agressie treedt vaak op bij sociale volwassenheid (18-24 maanden) en kan escaleren tot ernstige gevechten als het niet wordt beheerd.

Hun jachtinstinct is geen spel; het is een doodinstinct. Ze zijn niet te vertrouwen in de buurt van kleine huisdieren zoals hamsters, konijnen of vogels.