Papillon vs Welsh Springer Spaniel

Papillons bezitten een durf die hun formaat onevenredig overstijgt. Ze zullen veel grotere honden uitdagen, wat tot tragische gevolgen kan leiden als ze niet worden beschermd. Dit is echte territoriale zelfverzekerdheid, geen 'geblaf'.

Dit is een 'klittenband'-ras dat eeuwenlang gefokt is als schootshond voor de adel. Ze verdragen isolatie slecht. Eigenaren die 8+ uur weg zijn, merken vaak dat hun Papillon ernstige noodgedrag ontwikkelt.

Hoewel geen gedachteloze blaffers, zijn het waakzame waakhonden. Ze kondigen elke bezorgwagen, deurbel en voorbijganger aan. In appartementen met dunne muren kan dit een probleem worden met de huurovereenkomst.

In tegenstelling tot robuuste Golden Retrievers kunnen Papillons niet ruw behandeld worden. Ze bijten snel als ze ruw worden beetgepakt, waardoor ze een slechte keuze zijn voor huishoudens met peuters die weinig impulsbeheersing hebben.

Dit is de meest significante gedragsuitdaging bij dit ras. Welshies zijn niet alleen maar aanhankelijk; ze zijn vaak niet in staat om langere perioden alleen te zijn zonder stress. Ze staan bekend als 'schaduwdogs' die je zelfs naar de badkamer volgen. Als u 8 uur per dag buitenshuis werkt, zal dit ras waarschijnlijk ernstige scheidingsangst ontwikkelen, wat zich uit in destructief kauwen, huilen en onzindelijkheid.

Hoewel zeer intelligent en graag behaaglijk, heeft de Welshie een uitgesproken onafhankelijke karakter vergeleken met de English Springer. Ze staan bekend om 'selectief gehoor' wanneer een geur interessanter is dan uw roepcommando. Het zijn gevoelige honden; harde correctie zorgt ervoor dat ze dichtklappen, terwijl passiviteit hen toestaat u te negeren.

Dit ras is emotioneel gevoelig. Het is niet ongewoon dat pups en zelfs jonge volwassenen urineren wanneer ze enthousiast zijn of begroet worden, of als ze zich geïntimideerd voelen door een luide stem of dreigend lichaam.