Shiba Inu vs Spinone Italiano

Extreme koppigheid. Als een Shiba niet wil lopen, plant hij zijn poten en weigert te bewegen. Dit is geen trainingsfouten – het is een persoonlijkheidskenmerk.

In tegenstelling tot Golden Retrievers die knuffels tolereren, hebben Shibas strikte grenzen voor lichamelijke autonomie. Ze kunnen bijten of schreeuwen als ze op een manier worden aangeraakt die ze niet bevalt – riskant voor gezinnen met peuters.

Het is zeer gebruikelijk dat Shibas agressie ontwikkelen jegens honden van hetzelfde geslacht, doorgaans opkomend op 18-24 maanden. Hondenparken worden onmogelijk.

Je kunt een Shiba vrijwel NOOIT vertrouwen losgelaten. Hun jachtdrift en onafhankelijkheid overheersen training. Als ze een eekhoorn zien of besluiten te verkennen, zijn ze weg.

Dit is geen hond die in een kennel of achtertuin kan worden achtergelaten. Ze zijn diepgaand sociaal en hechten zich intens aan hun mensen. Als ze lang alleen worden gelaten (meer dan 4-5 uur), zijn ze vatbaar voor ernstige scheidingsangst, die zich uit in huilen (het ras staat bekend om een uniek "gejodel") en destructief kauwen.

Hoewel niet zo overvloedig als een Mastiff, heeft de Spinone een kenmerkende baard die als een spons werkt. Elke keer dat ze drinken, druipen ze water over uw vloer. Na het eten bevat hun baard voedselresten. Als u huistrots bent of een afkeer heeft van natte gezichten die tegen uw schone kleding worden gedrukt, is dit een dealbreaker.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, vraagt de Spinone "Waarom?" Ze zijn intelligent maar bezitten een doordachte, nadenkende aard. Als een commando voor hen geen zin heeft, kunnen ze het gewoon weigeren. Dit wordt vaak aangezien voor domheid, maar het is eigenlijk onafhankelijkheid.