Affenpinscher vs Noors Elshond

Affenpinschers zijn tot in het extreme onverschrokken. Ze zullen honden uitdagen die tien keer zo groot zijn, wat hen significant lichamelijk risico oplevert. Dit is geen 'schattigheid' — het is een echte veiligheidsrisico dat waakzaam eigenaarschap vereist.

Dit ras is geneigd om speelgoed en voedsel te bewaken. In combinatie met hun afkeer van aanraking maken ze een slechte keuze voor huishoudens met peuters die hen kunnen vastpakken of laten schrikken.

Zoals veel toy-rassen kan de Affenpinscher notoir moeilijk zindelijk te maken zijn. Hun kleine blaas en onafhankelijke karakter betekenen dat ongelukjes tot ver in de volwassenheid kunnen aanhouden als de training niet strikt consistent is.

Ze zijn over het algemeen geen 'slappe' honden die ruw aaien tolereren. Ze hebben een lage drempel voor fysieke ergernis en zullen hun persoonlijke ruimte verdedigen.

Dit ras is genetisch geprogrammeerd om te blaffen. In hun thuisland Noorwegen is het hun taak om elanden op te sporen en ze op afstand te houden door ritmisch en continu te blaffen totdat de jager aankomt. Dit is een eigenschap die niet volledig kan worden 'afgetraind'. Ze zullen blaffen naar eekhoorns, auto's, bezorgers en bladeren die in de wind waaien. Als u in een geluidsgevoelige gemeenschap woont of muren deelt met buren, dan is dit ras een uitdaging.

In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt 'Wat kan ik voor u doen?', vraagt de Elshond 'Wat heb ik eraan?' Ze zijn onafhankelijke probleemoplossers. Dit manifesteert zich als 'koppigheid' tijdens de training. Ze zullen vaak de waarde van een traktatie afwegen tegen de interesse van een geur en voor de geur kiezen.

Deze honden zijn trackers. Als ze een geur oppikken, schakelen hun oren uit en volgen ze die geur voor kilometers. Ze kunnen niet vertrouwd worden zonder riem in niet-omheinde gebieden. Hun terugroep is berucht onbetrouwbaar wanneer de jachtdrift geactiveerd is.