Aidi vs French Bulldog

De Aidi beschouwt alles buiten de familie als een potentiële bedreiging. Dit geldt voor postbodes, buren en bezoekende kinderen. Hun standaardinstelling is wantrouwen, en ze 'ontdooien' niet snel.

Hoge neiging tot onverdraagzaamheid tegenover honden van hetzelfde geslacht, die ontstaat bij sociale rijpheid (18-24 maanden). Kan escaleren tot ernstige gevechten als dit niet strikt beheerd wordt met scheiding. Een mannelijke Aidi met een andere mannelijke hond is een tijdbom.

Als overlevingsras uit harde omgevingen kunnen ze voedsel, speelgoed of ruimte met intensiteit bewaken. Dit is een genetische overlevingseigenschap die hen gevaarlijk maakt in huishoudens met peuters.

Ze zijn niet gretig om te behagen. Als ze druk zijn met patrouilleren of een geur onderzoeken, zullen ze je waarschijnlijk negeren. Ze werden gefokt om autonome beslissingen te nemen zonder menselijke sturing.

Frenchies zijn 'kleefhonden' in de ware zin van het woord. Ze scoren extreem laag op zelfstandigheid. Alleen laten tijdens een normale werkdag (8 uur) leidt vaak tot de 'Franse Doodsschreeuw'—een huiveringwekkende vocalisatie die klinkt als een menselijk kind in nood—samen met destructief kauwen en bevuilen van het huis. Ze zijn ongeschikt voor alleenstaande eigenaren die buitenshuis werken zonder budget voor dagelijkse opvang.

Dit ras staat bekend als moeilijk zindelijk te maken. Hun koppige aard, gecombineerd met een kleine blaas en een afkeer van regen/kou, betekent dat ongelukjes tot ver in de volwassenheid kunnen aanhouden. Ze reageren niet op harde correctie; ze sluiten dan gewoon af.

Ondanks hun grappige uiterlijk dragen ze terrierbloed (van hun voorouders als rattenvangers). Ze kunnen gevaarlijk zijn voor kleine huisdieren zoals hamsters, cavia's en soms katten als ze er niet mee zijn opgegroeid.