Airedale Terrier vs Noors Elshond

Dit is een significante genetische eigenschap. Airedales werden gefokt om stand te houden. Agressie tussen mannetjes is gebruikelijk, en agressie tussen vrouwtjes kan nog ernstiger zijn. Het begin treedt doorgaans op bij seksuele volwassenheid (18-24 maanden).

Hun "volledige" roofzuchtige volgorde betekent dat ze niet alleen achtervolgen; ze grijpen en doden. Dit maakt hen een ernstig risico voor katten, konijnen en kleine honden, tenzij ze daarmee zijn opgegroeid onder strikt toezicht—en zelfs dan is veiligheid niet gegarandeerd.

Anders dan een Golden Retriever die *voor* je werkt, werkt een Airedale *samen met* je—en alleen als ze het eens zijn met het plan. Ze vervelen zich snel bij herhaling en zullen afhaken of weglopen als de training eentonig wordt.

Dit ras is genetisch geprogrammeerd om te blaffen. In hun thuisland Noorwegen is het hun taak om elanden op te sporen en ze op afstand te houden door ritmisch en continu te blaffen totdat de jager aankomt. Dit is een eigenschap die niet volledig kan worden 'afgetraind'. Ze zullen blaffen naar eekhoorns, auto's, bezorgers en bladeren die in de wind waaien. Als u in een geluidsgevoelige gemeenschap woont of muren deelt met buren, dan is dit ras een uitdaging.

In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt 'Wat kan ik voor u doen?', vraagt de Elshond 'Wat heb ik eraan?' Ze zijn onafhankelijke probleemoplossers. Dit manifesteert zich als 'koppigheid' tijdens de training. Ze zullen vaak de waarde van een traktatie afwegen tegen de interesse van een geur en voor de geur kiezen.

Deze honden zijn trackers. Als ze een geur oppikken, schakelen hun oren uit en volgen ze die geur voor kilometers. Ze kunnen niet vertrouwd worden zonder riem in niet-omheinde gebieden. Hun terugroep is berucht onbetrouwbaar wanneer de jachtdrift geactiveerd is.