Toy Fox Terrier vs Weimaraner

Zonder de juiste leiding kunnen TFT's tiranniek worden. Ze kunnen voedsel, speelgoed of hun baasjes bewaken, wat leidt tot snauwen of grommen. Dit wordt vaak verergerd door eigenaren die gedrag tolereren bij een hond van 2,5 kg dat ze niet zouden tolereren bij een hond van 22 kg.

Dit is geen stil ras. Ze hebben een scherp, doordringend geblaf en zullen het gebruiken om elke bezorgwagen, buurman of eekhoorn aan te kondigen. Hoewel ze doorgaans niet recreatief blaffen zoals Beagles, is hun 'waakhond'-instinct hoog.

Ze zijn fysiek kwetsbaar. Een sprong van een bank kan een poot breken. Als gevolg hiervan kunnen ze defensief reageren (bijten) als ze ruw worden behandeld door jonge kinderen. Ze zijn niet geschikt voor huishoudens met peuters.

Dit ras heeft nul tolerantie voor kou. Ze hebben niet de lichaamsmassa en vacht om warmte vast te houden. Eigenaren moeten bereid zijn hen in truien te kleden bij elke temperatuur onder 10°C en snelle toiletbezoeken in de winter te regelen.

Dit is de meest voorkomende reden voor het opgeven van een Weimaraner. Ze worden niet voor niets 'kleefhonden' genoemd - ze willen niet alleen in dezelfde kamer als jij zijn; ze willen je aanraken. Als ze alleen worden gelaten, kunnen ze op industriële schaal destructief worden, en in paniek door gipsplaten, deuren en kooien kauwen. Ze zijn over het algemeen ongeschikt voor huishoudens waar iedereen 8 uur per dag buitenshuis werkt.

Gefokt om wild zwijn, beer en hert te jagen, en later vogels, heeft de Weimaraner een sterke, niet-onderhandelbare prooijaagdrang. Ze vormen een aanzienlijk risico voor katten, konijnen en kleine honden. Deze drang is aangeboren en kan vaak niet worden weggetraind, alleen beheerd worden.

Veel Weimaraners vertonen een rasspecifiek gedrag genaamd 'nooking', waarbij ze op zachte voorwerpen zoals dekens of knuffels zuigen, vaak terwijl ze kneeden. Hoewel doorgaans onschuldig als zelftroost, kan het leiden tot het inslikken van vreemde voorwerpen, waarvoor dure chirurgie nodig kan zijn.

In tegenstelling tot sommige rassen die na een wandeling tot rust komen, kan een jonge Weimaraner ijsberen, janken of aandacht vragen als hun mentale en fysieke batterijen niet volledig zijn opgeladen. Ze missen vaak een natuurlijke metabolische 'uitschakelaar' binnenshuis totdat ze volwassen zijn, wat 2-4 jaar kan duren.