Anglo-Français de Petite Vénerie vs Bernese Mountain Dog

Het gevaarlijkste misverstand over dit ras is de naam. "Petite Vénerie" verwijst naar het *wild* dat ze jagen (klein wild zoals haas, vos en fazant), niet naar de hond zelf. Dit is een middelgrote, atletische hazewindhond (48–56 cm hoog) met een aanzienlijk uithoudingsvermogen, geen schoothond.

Dit ras scoort 5/5 op zwerfzucht. Als ze een geur oppikken, zullen ze die volgen ongeacht verkeer, hekken of uw commando's. Ze zijn niet te vertrouwen los in omheinde gebieden.

Gefokt om in packs te leven en te werken, lijden deze honden aan ernstige isolatieangst als ze alleen worden gelaten. Ze zijn geen eenzame wezens; een enkele Anglo-Français die in een appartement achterblijft terwijl de eigenaar 9-5 werkt, wordt waarschijnlijk destructief en luidruchtig.

Ze blaffen niet alleen; ze huilen. Dit diepe, dragende geluid is muziek in de oren van een jager, maar een nachtmerrie voor buren. Het zijn spraakzame honden die opwinding en frustratie luidruchtig communiceren.

De BMD werd gefokt om nauw samen te werken met boeren in de Zwitserse Alpen, karren te trekken en vee te drijven. Deze geschiedenis heeft een ras gecreëerd dat genetisch geprogrammeerd is om constant bij hun mensen te zijn. Het zijn geen onafhankelijke tuinhonden; het zijn "schaduwen". Een Berner alleen laten voor 8+ uur per dag leidt vaak tot ernstige stress, destructief kauwen en vocalisatie.

Hoewel liefdevol kan hun behoefte aan lichamelijk contact (hun 45 kg lichaamsgewicht tegen uw benen leunen) gevaarlijk zijn voor oudere eigenaren of zeer kleine kinderen, ondanks hun zachtaardige bedoelingen.