Anglo-Français de Petite Vénerie vs Great Dane

Het gevaarlijkste misverstand over dit ras is de naam. "Petite Vénerie" verwijst naar het *wild* dat ze jagen (klein wild zoals haas, vos en fazant), niet naar de hond zelf. Dit is een middelgrote, atletische hazewindhond (48–56 cm hoog) met een aanzienlijk uithoudingsvermogen, geen schoothond.

Dit ras scoort 5/5 op zwerfzucht. Als ze een geur oppikken, zullen ze die volgen ongeacht verkeer, hekken of uw commando's. Ze zijn niet te vertrouwen los in omheinde gebieden.

Gefokt om in packs te leven en te werken, lijden deze honden aan ernstige isolatieangst als ze alleen worden gelaten. Ze zijn geen eenzame wezens; een enkele Anglo-Français die in een appartement achterblijft terwijl de eigenaar 9-5 werkt, wordt waarschijnlijk destructief en luidruchtig.

Ze blaffen niet alleen; ze huilen. Dit diepe, dragende geluid is muziek in de oren van een jager, maar een nachtmerrie voor buren. Het zijn spraakzame honden die opwinding en frustratie luidruchtig communiceren.

Great Danes zijn diep sociale dieren, vaak omschreven als "klittenband-honden." Ze verdragen isolatie slecht. Als ze lange tijd alleen worden gelaten, kan hun angst zich uiten in destructief kauwen of graven. Gezien hun omvang kan een paniekerige Dane in enkele minuten een deurpost of een bank vernielen.

Hoewel over het algemeen kalm binnenshuis, ervaren jonge Danes uitbarstingen van frenetieke energie, bekend als "zoomies." In een kleine ruimte is een puppy van 45 kg die op hoge snelheid beweegt een fysiek gevaar voor meubels, kinderen en zichzelf.

Tussen 6 en 18 maanden zijn Danes in wezen reuzengrote puppy's. Ze realiseren zich misschien niet hun eigen kracht, wat leidt tot het per ongeluk omverwerpen van kinderen of oudere familieleden. Goede lijnmanieren zijn essentieel; een trekkende Dane kan door de meeste eigenaren fysiek niet worden overmand.