Anglo-Français de Petite Vénerie vs Welsh Springer Spaniel

Het gevaarlijkste misverstand over dit ras is de naam. "Petite Vénerie" verwijst naar het *wild* dat ze jagen (klein wild zoals haas, vos en fazant), niet naar de hond zelf. Dit is een middelgrote, atletische hazewindhond (48–56 cm hoog) met een aanzienlijk uithoudingsvermogen, geen schoothond.

Dit ras scoort 5/5 op zwerfzucht. Als ze een geur oppikken, zullen ze die volgen ongeacht verkeer, hekken of uw commando's. Ze zijn niet te vertrouwen los in omheinde gebieden.

Gefokt om in packs te leven en te werken, lijden deze honden aan ernstige isolatieangst als ze alleen worden gelaten. Ze zijn geen eenzame wezens; een enkele Anglo-Français die in een appartement achterblijft terwijl de eigenaar 9-5 werkt, wordt waarschijnlijk destructief en luidruchtig.

Ze blaffen niet alleen; ze huilen. Dit diepe, dragende geluid is muziek in de oren van een jager, maar een nachtmerrie voor buren. Het zijn spraakzame honden die opwinding en frustratie luidruchtig communiceren.

Dit is de meest significante gedragsuitdaging bij dit ras. Welshies zijn niet alleen maar aanhankelijk; ze zijn vaak niet in staat om langere perioden alleen te zijn zonder stress. Ze staan bekend als 'schaduwdogs' die je zelfs naar de badkamer volgen. Als u 8 uur per dag buitenshuis werkt, zal dit ras waarschijnlijk ernstige scheidingsangst ontwikkelen, wat zich uit in destructief kauwen, huilen en onzindelijkheid.

Hoewel zeer intelligent en graag behaaglijk, heeft de Welshie een uitgesproken onafhankelijke karakter vergeleken met de English Springer. Ze staan bekend om 'selectief gehoor' wanneer een geur interessanter is dan uw roepcommando. Het zijn gevoelige honden; harde correctie zorgt ervoor dat ze dichtklappen, terwijl passiviteit hen toestaat u te negeren.

Dit ras is emotioneel gevoelig. Het is niet ongewoon dat pups en zelfs jonge volwassenen urineren wanneer ze enthousiast zijn of begroet worden, of als ze zich geïntimideerd voelen door een luide stem of dreigend lichaam.