Barbet vs Golden Retriever

De Barbet is in de ware zin van het woord een "plakhond". Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met jagers en te leven als constante metgezellen. Ze verdragen isolatie niet goed. Eigenaren die lange uren weg van huis werken of verwachten dat de hond 8 uur per dag in een bench blijft, zullen waarschijnlijk te maken krijgen met aanzienlijke gedragsproblemen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking. Dit is geen ras voor de "weekendkrijger" die de hond maandag tot en met vrijdag negeert.

Hoewel sommigen het vertederend vinden, kan de behoefte van de Barbet om fysiek zijn eigenaar aan te raken of dicht bij hem te zijn overweldigend zijn. Ze zullen je volgen naar de badkamer, op je voeten zitten terwijl je kookt en deelname aan elke gezinsactiviteit eisen. Dit gebrek aan onafhankelijkheid kan verstikkend zijn voor eigenaren die persoonlijke ruimte waarderen.

In tegenstelling tot de zorgeloze Labrador kan de Barbet emotioneel gevoelig zijn. Harde trainingsmethoden of een chaotisch, schreeuwend huishouden kunnen ervoor zorgen dat ze zich afsluiten. Ze hebben positieve bekrachtiging en een kalme, zelfverzekerde leider nodig.

Golden Retrievers hebben een genetische aanleg voor het bewaken van voedsel en bezittingen. Vroege training en management zijn essentieel.

Dit ras hecht zich sterk en kan moeite hebben als het alleen wordt gelaten. Ze kunnen destructief gedrag vertonen als ze lange perioden geïsoleerd zijn.

Puppy's en adolescenten zijn bijzonder happig vanwege hun apporteerinstinct. Vereist consistente training in bijtematiging.

Hun liefde voor water en buiten betekent dat ze voortdurend modder, vuil en rommel in huis brengen. Niet ideaal voor nette huishoudens.