Belgian Tervuren vs French Bulldog

Dit ras heeft een 'onderbroken' roofdiersequentie die net voor de dodelijke beet stopt, maar de 'achtervolgings'- en 'bijt'-gedragingen sterk benadrukt. Ze zullen instinctief de hielen bijten van rennende kinderen, fietsers en joggers. Dit wordt vaak verward met agressie, maar het is een hardgecodeerde werkeigenschap die extreem moeilijk volledig af te trainen is.

In tegenstelling tot het 'houdt van iedereen'-temperament van veel sportieve rassen, is de Tervuren van nature terughoudend en argwanend. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan deze voorzichtigheid escaleren tot angstgebaseerde reactiviteit of 'scherpte' (bijten uit defensieve angst).

Als de Tervuren onvoldoende beweging krijgt, gaat hij niet gewoon liggen; hij ontmantelt zijn omgeving. Ze zijn gevoelig voor obsessief-compulsief gedrag zoals staartjagen, schaduwstaren en flankzuigen als niet aan hun mentale behoeften wordt voldaan.

Frenchies zijn 'kleefhonden' in de ware zin van het woord. Ze scoren extreem laag op zelfstandigheid. Alleen laten tijdens een normale werkdag (8 uur) leidt vaak tot de 'Franse Doodsschreeuw'—een huiveringwekkende vocalisatie die klinkt als een menselijk kind in nood—samen met destructief kauwen en bevuilen van het huis. Ze zijn ongeschikt voor alleenstaande eigenaren die buitenshuis werken zonder budget voor dagelijkse opvang.

Dit ras staat bekend als moeilijk zindelijk te maken. Hun koppige aard, gecombineerd met een kleine blaas en een afkeer van regen/kou, betekent dat ongelukjes tot ver in de volwassenheid kunnen aanhouden. Ze reageren niet op harde correctie; ze sluiten dan gewoon af.

Ondanks hun grappige uiterlijk dragen ze terrierbloed (van hun voorouders als rattenvangers). Ze kunnen gevaarlijk zijn voor kleine huisdieren zoals hamsters, cavia's en soms katten als ze er niet mee zijn opgegroeid.