Borzoi vs German Shepherd Dog

De Borzoi bezit een volledige predatoire volgorde (Oog → Besluipen → Achtervolgen → Grijpen → Doden). Ze zijn geprogrammeerd om achter alles aan te jagen wat snel beweegt. Dit maakt hen een aanzienlijk risico voor katten, kleine honden, konijnen en zelfs wilde dieren. Een Borzoi die vreedzaam samenleeft met een huiskat, kan diezelfde kat nog steeds doden als ze haar buiten tegenkomen terwijl ze rent.

Ze zijn niet gehoorzaam op commando. Ze gehoorzamen bevelen niet om u een plezier te doen. Als ze prooi zien, is hun terugroepbaarheid vrijwel nihil. Ze hebben een veilig omheind gebied nodig (minimaal 1,8 m hoog) om te rennen; 'onzichtbare hekken' zijn nutteloos tegen hun drang.

Ze worden vaak beschreven als 'katachtig'. Ze begroeten u misschien niet enthousiast aan de deur en willen niet constant knuffelen. Ze zijn op hun eigen voorwaarden affectief.

De GSD is gefokt om grenzen te bewaken en te waarschuwen voor veranderingen in de omgeving. In een moderne stedelijke omgeving uit zich dit vaak als reactiviteit aan de lijn of barrièrefrustatie. Zonder zelfverzekerd leiderschap en uitgebreide socialisatie kan hun natuurlijke achterdocht jegens vreemden escaleren tot op angst gebaseerde agressie.

Herdershonden hebben een hoge behoefte aan controle. Ze hebben het vaak moeilijk in chaotische omgevingen (zoals kinderfeestjes of hondenparken) waar ze kunnen proberen hielen te bijten of beweging te 'politieën' om orde te herstellen.

Dit is een 'Velcro'-ras dat zich intensief bindt aan zijn begeleider. Ze zijn vatbaar voor ernstige scheidingsangst, wat vaak resulteert in vernietiging van gipsplaat, deuren en meubels wanneer ze lange perioden alleen worden gelaten zonder conditionering.

Hoewel veel GSDs vreedzaam in groepen leven, is agressie tussen hetzelfde geslacht — met name tussen vrouwtjes — een gedocumenteerd probleem dat vaak opkomt bij seksuele rijpheid (12–24 maanden).