Cairn Terrier vs German Shepherd Dog

Dit ras heeft een sterk aangeboren jachtinstinct (zie sectie 15). Ze werden gefokt om ongedierte in steenhopen (cairns) op te jagen en te doden. Dit betekent dat ze niet te vertrouwen zijn met hamsters, gerbils, konijnen of vogels. Dit is geen trainingsprobleem; het is een genetisch kenmerk.

Cairn Terriers zijn waakzame wachthonden. Ze kondigen elke bezorgingswagen, eekhoorn en voorbijganger aan. In gedeelde huisvesting (appartementen/appartementen) kan dit leiden tot klachten over geluidsoverlast als het niet vroeg wordt aangepakt.

Hun grote voorpoten en sterke nagels zijn ontworpen voor het graven. Een verveelde Cairn die alleen in een tuin wordt gelaten, zal deze landschappen, vaak door hekken heen graven om prooi te achtervolgen.

De GSD is gefokt om grenzen te bewaken en te waarschuwen voor veranderingen in de omgeving. In een moderne stedelijke omgeving uit zich dit vaak als reactiviteit aan de lijn of barrièrefrustatie. Zonder zelfverzekerd leiderschap en uitgebreide socialisatie kan hun natuurlijke achterdocht jegens vreemden escaleren tot op angst gebaseerde agressie.

Herdershonden hebben een hoge behoefte aan controle. Ze hebben het vaak moeilijk in chaotische omgevingen (zoals kinderfeestjes of hondenparken) waar ze kunnen proberen hielen te bijten of beweging te 'politieën' om orde te herstellen.

Dit is een 'Velcro'-ras dat zich intensief bindt aan zijn begeleider. Ze zijn vatbaar voor ernstige scheidingsangst, wat vaak resulteert in vernietiging van gipsplaat, deuren en meubels wanneer ze lange perioden alleen worden gelaten zonder conditionering.

Hoewel veel GSDs vreedzaam in groepen leven, is agressie tussen hetzelfde geslacht — met name tussen vrouwtjes — een gedocumenteerd probleem dat vaak opkomt bij seksuele rijpheid (12–24 maanden).