French Bulldog vs West Highland White Terrier

Frenchies zijn 'kleefhonden' in de ware zin van het woord. Ze scoren extreem laag op zelfstandigheid. Alleen laten tijdens een normale werkdag (8 uur) leidt vaak tot de 'Franse Doodsschreeuw'—een huiveringwekkende vocalisatie die klinkt als een menselijk kind in nood—samen met destructief kauwen en bevuilen van het huis. Ze zijn ongeschikt voor alleenstaande eigenaren die buitenshuis werken zonder budget voor dagelijkse opvang.

Dit ras staat bekend als moeilijk zindelijk te maken. Hun koppige aard, gecombineerd met een kleine blaas en een afkeer van regen/kou, betekent dat ongelukjes tot ver in de volwassenheid kunnen aanhouden. Ze reageren niet op harde correctie; ze sluiten dan gewoon af.

Ondanks hun grappige uiterlijk dragen ze terrierbloed (van hun voorouders als rattenvangers). Ze kunnen gevaarlijk zijn voor kleine huisdieren zoals hamsters, cavia's en soms katten als ze er niet mee zijn opgegroeid.

Dit is een echte werkterriër. Ze beschikken over een hoog zelfrespect en onafhankelijkheid. In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt "Wat kan ik voor u doen?", vraagt een Westie "Wat levert het mij op?".

Westies zijn vocale waakhonden. Ze blaffen bij deurbellen, eekhoorns, bladeren die in de wind waaien en bezorgwagens. Dit is geen "stille" apartementshond; hun blaf is doordringend en aanhoudend.

Ze zijn gefokt om ongedierte te doden. Ze zijn niet te vertrouwen bij hamsters, konijnen, cavia's of vogels. Dit is een genetische doodsschakelaar, geen trainingsprobleem.

Westies tolereren over het algemeen geen ruwe aanpak. Ze staan bekend om te bijten als ze lastiggevallen, getrokken of geschrokken worden, waardoor ze een riskante keuze zijn voor gezinnen met peuters die grenzen missen.