Golden Retriever vs Scottish Terriër

Golden Retrievers hebben een genetische aanleg voor het bewaken van voedsel en bezittingen. Vroege training en management zijn essentieel.

Dit ras hecht zich sterk en kan moeite hebben als het alleen wordt gelaten. Ze kunnen destructief gedrag vertonen als ze lange perioden geïsoleerd zijn.

Puppy's en adolescenten zijn bijzonder happig vanwege hun apporteerinstinct. Vereist consistente training in bijtematiging.

Hun liefde voor water en buiten betekent dat ze voortdurend modder, vuil en rommel in huis brengen. Niet ideaal voor nette huishoudens.

In tegenstelling tot de Golden Retriever of Labrador leeft de Scottie niet om u tevreden te stellen. Ze zijn beroemde onafhankelijke denkers. Als u een Scottie roept, kan hij het verzoek overwegen, evalueren wat er voor hem in zit en dan beslissen of hij gehoorzaamt. Dit wordt vaak als 'koppigheid' uitgelegd, maar het is eigenlijk een eigenschap van een ras dat is ontworpen om alleen ondergronds te werken zonder menselijke begeleiding.

Scotties zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en andere honden. Ze hebben een lage tolerantie voor behandeling die ze als respectloos beschouwen, waaronder omhelzen, aan oren trekken of plotselinge bewegingen. Dit maakt hen minder geschikt voor gezinnen met jonge kinderen.

Veel Scotties, met name mannetjes, kunnen intolerant zijn tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Deze agressie treedt vaak op bij sociale volwassenheid (18-24 maanden) en kan escaleren tot ernstige gevechten als het niet wordt beheerd.

Hun jachtinstinct is geen spel; het is een doodinstinct. Ze zijn niet te vertrouwen in de buurt van kleine huisdieren zoals hamsters, konijnen of vogels.