Labrador Retriever vs Scottish Terriër

Labrador-puppy's staan berucht om hun kauwgedrag. Anders dan het zachte bijten van sommige rassen, verkennen Labs de wereld met hun mond en hebben ze een langdurige bijt-/kauwfase die ver in de adolescentie kan aanhouden (6–18 maanden). Dit kan beangstigend zijn voor jonge kinderen en frustrerend voor eigenaren.

Een verveelde Labrador is een sloopkogel. Hun krachtige kaken, gefokt om gevogelte te dragen, kunnen eenvoudig gipsplaten, banken en massief houten meubels vernietigen als hun mentale en fysieke behoeften niet worden vervuld. Dit is geen 'slecht gedrag'; het is een verplaatsingsactiviteit voor een ondergeprikkelende werkhond.

Labradors rijpen langzaam. Ze behouden vaak een uitbundig, puppy-achtige energie en gebrek aan impulsbeheersing tot ze 3 of 4 jaar oud zijn. Eigenaren die een rustige 'Old Yeller'-type hond verwachten op leeftijd één, worden vaak verrast door de realiteit van een hond van 30 kg met het brein van een peuter.

Dit is geen ras voor mensen die persoonlijke ruimte willen. Labs zijn gevoelig voor scheidingsangst als ze lang alleen worden gelaten. Het zijn coöperatieve werkers die bij hun 'roedel' moeten zijn.

In tegenstelling tot de Golden Retriever of Labrador leeft de Scottie niet om u tevreden te stellen. Ze zijn beroemde onafhankelijke denkers. Als u een Scottie roept, kan hij het verzoek overwegen, evalueren wat er voor hem in zit en dan beslissen of hij gehoorzaamt. Dit wordt vaak als 'koppigheid' uitgelegd, maar het is eigenlijk een eigenschap van een ras dat is ontworpen om alleen ondergronds te werken zonder menselijke begeleiding.

Scotties zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en andere honden. Ze hebben een lage tolerantie voor behandeling die ze als respectloos beschouwen, waaronder omhelzen, aan oren trekken of plotselinge bewegingen. Dit maakt hen minder geschikt voor gezinnen met jonge kinderen.

Veel Scotties, met name mannetjes, kunnen intolerant zijn tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Deze agressie treedt vaak op bij sociale volwassenheid (18-24 maanden) en kan escaleren tot ernstige gevechten als het niet wordt beheerd.

Hun jachtinstinct is geen spel; het is een doodinstinct. Ze zijn niet te vertrouwen in de buurt van kleine huisdieren zoals hamsters, konijnen of vogels.