Alaskan Malamute vs Nova Scotia Duck Tolling Retriever

Dit is de meest voorkomende reden voor het afstaan van volwassen Malamutes. Hoewel pups sociaal kunnen zijn, zorgt de geslachtsrijpheid (18-24 maanden) vaak voor ernstige intolerantie tegenover honden van hetzelfde geslacht. Dit kenmerk is genetisch verbonden aan hun geschiedenis als werkende pakketdieren waarbij hiërarchie met geweld werd afgedwongen. Het is vaak niet te genezen met training, alleen beheersbaar met strikte scheiding.

De Malamute bezit een volledige prooisequentie naar kleine dieren. Ze staan erom bekend katten, konijnen, vogels en zelfs kleine honden te doden. Dit is geen agressie; het is een voedingsrespons. Als u kleine huisdieren heeft, vormt dit ras een ernstig risico.

Als overlevingsras uit een omgeving met schaarse middelen zijn ze geneigd voedsel, speelgoed en waardevolle plaatsen te bewaken. Dit vereist een ervaren begeleider om te beheren, niet te bestrijden.

Ze zijn ervaren gravers en klimmers. Een standaard hek van 120 cm is onvoldoende; een hek van 180 cm met graafbeveiliging (ingegraven draad/beton) is het minimumvereiste.

Dit is geen mythe. Wanneer opgewonden, gefrustreerd of in afwachting van werk (zoals het gooien van een bal), laten Tollers een hoge, doordringende kreet horen die klinkt als een banshee. Het schrikt buren af en kan moeilijk af te leren zijn omdat het een onvrijwillige uiting van opwinding is.

In tegenstelling tot veel showlijn Golden Retrievers die na een wandeling graag ontspannen, heeft een Toller vaak wat te doen nodig om te ontspannen. Zonder een 'taak' of intensieve mentale stimulatie kunnen ze neurotisch worden, ijsberen, jammeren en vernietigend gedrag vertonen.

Tollers zijn niet 'iederands beste vriend.' Ze zijn doorgaans terughoudend tegenover vreemden en negeren hen om zich te concentreren op hun eigenaar of een bal. Dit kan teleurstellend zijn voor eigenaren die de sociale vlinderaard van een Lab of Golden verwachten.