American Staffordshire Terrier vs Nova Scotia Duck Tolling Retriever

Dit is een primaire dealbreaker. Veel AmStaffs kunnen niet vreedzaam samenleven met huisgenoten van hetzelfde geslacht, ongeacht socialisatie.

De terriër-afstamming zorgt voor een hoge prooidrift. Ze vormen een significant risico voor katten, konijnen en kleine honden. Dit is vaak niet 'trainbaar' maar iets dat levenslang beheerd moet worden.

AmStaffs zijn 'klittenbandhonden' die intense banden vormen. Dit leidt tot een hoge prevalentie van scheidingsangst, die zich uit als destructief kauwen (muren, kooien, meubels) wanneer ze alleen worden gelaten.

Dit is geen mythe. Wanneer opgewonden, gefrustreerd of in afwachting van werk (zoals het gooien van een bal), laten Tollers een hoge, doordringende kreet horen die klinkt als een banshee. Het schrikt buren af en kan moeilijk af te leren zijn omdat het een onvrijwillige uiting van opwinding is.

In tegenstelling tot veel showlijn Golden Retrievers die na een wandeling graag ontspannen, heeft een Toller vaak wat te doen nodig om te ontspannen. Zonder een 'taak' of intensieve mentale stimulatie kunnen ze neurotisch worden, ijsberen, jammeren en vernietigend gedrag vertonen.

Tollers zijn niet 'iederands beste vriend.' Ze zijn doorgaans terughoudend tegenover vreemden en negeren hen om zich te concentreren op hun eigenaar of een bal. Dit kan teleurstellend zijn voor eigenaren die de sociale vlinderaard van een Lab of Golden verwachten.