Azawakh vs Nova Scotia Duck Tolling Retriever

Anders dan de Golden Retriever die iedereen leuk vindt, is de Azawakh genetisch aangelegd om argwanend te zijn. Ze zijn 'kampbewakers'. Ze negeren vreemden niet zomaar; ze wantrouwen hen actief. Als u een hond wil meenemen naar terrassen of drukke festivals, is dit niet het ras. Ze kunnen blaffen, achteruitwijken of bijten als een vreemde het contact forceert.

Hoewel het windhonden zijn, zijn het ook waakhonden. Ze blaffen alarm bij alles wat ongewoon is in hun omgeving. Deze territorialiteit kan zich uitbreiden tot 'resource guarding' van hun baasjes of meubilair.

Ze scoren zeer laag op 'volgzaamheid'. Ze gehoorzamen geen opdrachten om u te plezieren; ze gehoorzamen als het hen zinvol lijkt. Traditionele gehoorzaamheidsraining mislukt vaak of breekt de geest van de hond. Ze vereisen een relatie gebaseerd op wederzijds respect, niet op dominantie.

Dit is geen mythe. Wanneer opgewonden, gefrustreerd of in afwachting van werk (zoals het gooien van een bal), laten Tollers een hoge, doordringende kreet horen die klinkt als een banshee. Het schrikt buren af en kan moeilijk af te leren zijn omdat het een onvrijwillige uiting van opwinding is.

In tegenstelling tot veel showlijn Golden Retrievers die na een wandeling graag ontspannen, heeft een Toller vaak wat te doen nodig om te ontspannen. Zonder een 'taak' of intensieve mentale stimulatie kunnen ze neurotisch worden, ijsberen, jammeren en vernietigend gedrag vertonen.

Tollers zijn niet 'iederands beste vriend.' Ze zijn doorgaans terughoudend tegenover vreemden en negeren hen om zich te concentreren op hun eigenaar of een bal. Dit kan teleurstellend zijn voor eigenaren die de sociale vlinderaard van een Lab of Golden verwachten.