Brittany vs Nova Scotia Duck Tolling Retriever

Brittanys zijn berucht kleefzuchtig. Ze zijn gefokt om samen met mensen te werken, niet om weilanden alleen te bewaken. Dit uit zich als ernstige scheidingsangst. Als ze 8 uur per dag alleen worden gelaten, nemen ze vaak toevlucht tot destructief kauwen, zelfverminking (poten rauw likken) of gehuil dat buren zal irriteren.

Hoewel sommige volwassenen binnenshuis tot rust komen, missen jonge Brittanys (onder de 3 jaar) vaak een metabolische "uitschakelaar". Ze hebben niet zomaar een wandeling nodig; ze hebben een taak nodig. Zonder 60-90 minuten krachtige activiteit per dag verzinnen ze hun eigen spelletjes, die meestal het demonteren van uw meubels of het opgraven van de achtertuin inhouden.

Dit ras staat bekend om een "zacht" temperament. Harde correcties of zelfs luide stemmen kunnen ertoe leiden dat ze submissief urineren. Ze hebben vertrouwensopbouw nodig, geen intimidatie.

Dit is geen mythe. Wanneer opgewonden, gefrustreerd of in afwachting van werk (zoals het gooien van een bal), laten Tollers een hoge, doordringende kreet horen die klinkt als een banshee. Het schrikt buren af en kan moeilijk af te leren zijn omdat het een onvrijwillige uiting van opwinding is.

In tegenstelling tot veel showlijn Golden Retrievers die na een wandeling graag ontspannen, heeft een Toller vaak wat te doen nodig om te ontspannen. Zonder een 'taak' of intensieve mentale stimulatie kunnen ze neurotisch worden, ijsberen, jammeren en vernietigend gedrag vertonen.

Tollers zijn niet 'iederands beste vriend.' Ze zijn doorgaans terughoudend tegenover vreemden en negeren hen om zich te concentreren op hun eigenaar of een bal. Dit kan teleurstellend zijn voor eigenaren die de sociale vlinderaard van een Lab of Golden verwachten.