French Bulldog vs Weimaraner

Frenchies zijn 'kleefhonden' in de ware zin van het woord. Ze scoren extreem laag op zelfstandigheid. Alleen laten tijdens een normale werkdag (8 uur) leidt vaak tot de 'Franse Doodsschreeuw'—een huiveringwekkende vocalisatie die klinkt als een menselijk kind in nood—samen met destructief kauwen en bevuilen van het huis. Ze zijn ongeschikt voor alleenstaande eigenaren die buitenshuis werken zonder budget voor dagelijkse opvang.

Dit ras staat bekend als moeilijk zindelijk te maken. Hun koppige aard, gecombineerd met een kleine blaas en een afkeer van regen/kou, betekent dat ongelukjes tot ver in de volwassenheid kunnen aanhouden. Ze reageren niet op harde correctie; ze sluiten dan gewoon af.

Ondanks hun grappige uiterlijk dragen ze terrierbloed (van hun voorouders als rattenvangers). Ze kunnen gevaarlijk zijn voor kleine huisdieren zoals hamsters, cavia's en soms katten als ze er niet mee zijn opgegroeid.

Dit is de meest voorkomende reden voor het opgeven van een Weimaraner. Ze worden niet voor niets 'kleefhonden' genoemd - ze willen niet alleen in dezelfde kamer als jij zijn; ze willen je aanraken. Als ze alleen worden gelaten, kunnen ze op industriële schaal destructief worden, en in paniek door gipsplaten, deuren en kooien kauwen. Ze zijn over het algemeen ongeschikt voor huishoudens waar iedereen 8 uur per dag buitenshuis werkt.

Gefokt om wild zwijn, beer en hert te jagen, en later vogels, heeft de Weimaraner een sterke, niet-onderhandelbare prooijaagdrang. Ze vormen een aanzienlijk risico voor katten, konijnen en kleine honden. Deze drang is aangeboren en kan vaak niet worden weggetraind, alleen beheerd worden.

Veel Weimaraners vertonen een rasspecifiek gedrag genaamd 'nooking', waarbij ze op zachte voorwerpen zoals dekens of knuffels zuigen, vaak terwijl ze kneeden. Hoewel doorgaans onschuldig als zelftroost, kan het leiden tot het inslikken van vreemde voorwerpen, waarvoor dure chirurgie nodig kan zijn.

In tegenstelling tot sommige rassen die na een wandeling tot rust komen, kan een jonge Weimaraner ijsberen, janken of aandacht vragen als hun mentale en fysieke batterijen niet volledig zijn opgeladen. Ze missen vaak een natuurlijke metabolische 'uitschakelaar' binnenshuis totdat ze volwassen zijn, wat 2-4 jaar kan duren.