Maltees vs Standaard Schnauzer

Duizenden jaren uitsluitend gefokt voor gezelschap, raken Maltezer honden vaak in paniek als ze alleen worden gelaten. Dit uit zich in destructief kauwen, zelfmutilatie (poten rauw likken) en aanhoudende vocalisatie. Niet geschikt voor 8-uur werkdagen zonder interventie.

Ondanks hun omvang zijn Maltezer honden waakzame bewakers. Ze kondigen elke bestelwagen, buurman en blaadje aan. In appartementen kan dit hoge, aanhoudende blaffen leiden tot geluidsklachten en uitzettingsbevelen.

De meest voorkomende frustratie. Kleine blazen vereisen frequente uitjes, en ze kunnen stiekem binnenshuis ongelukjes hebben. Zelfs volwassen Maltezer zijn buiten een bench of ren misschien niet 100% betrouwbaar.

Omdat ze kwetsbaar zijn, tolereren eigenaren vaak gedragingen (grommen, happen, bewaken van hulpbronnen) die bij grotere honden onaanvaardbaar zouden zijn. Dit kan een hond creëren die het huishouden domineert.

Dit ras werd oorspronkelijk ontworpen om boerenkarren en woonerven te bewaken. Ze hebben een doordringend, aanhoudend geblaf dat wordt uitgelokt door voorbijgangers, bezorgwagens en zelfs buren. In tegenstelling tot een Golden Retriever die misschien blaft om te begroeten, blaft een Standaard Schnauzer om te zeggen "Blijf weg." Dit kenmerk maakt hen moeilijke buren in flats met dunne muren.

Mannelijke Standaard Schnauzers in het bijzonder kunnen intolerantie ontwikkelen jegens andere mannelijke honden rond sociale volwassenheid (18-24 maanden). Dit is niet altijd angstgerelateerd maar vaak statuszoekend gedrag. Ze starten misschien geen gevechten, maar zullen ze beëindigen, waardoor hondenparken een riskante omgeving zijn.

Hun geschiedenis als rattenvanger betekent dat ze een 'volledige' predatoresequentie hebben voor kleine dieren. Ze zullen eekhoorns, konijnen en buurtkatten achtervolgen, grijpen en mogelijk doden als ze er niet mee zijn opgegroeid. Deze drang is aangeboren en kan zelden volledig worden weggetraind.