Maltipoo vs Nova Scotia Duck Tolling Retriever

Maltipoos volgen eigenaars van kamer naar kamer. Dit is vertederend totdat het pathologisch wordt. Eigenaren die 8+ uur van huis werken ontdekken vaak dat hun Maltipoo destructief gedrag, zelfverminking (poten rauw likken) of aanhoudende vocalisatie ontwikkelt.

Ondanks hun kleine formaat zijn Maltipoos waakzame waakhonden. Ze zijn zeer gevoelig voor omgevingsgeluiden (voetstappen in de gang, liften, autoportieren). Deze eigenschap, geërfd van de waakzame Maltees en de scherpzinnige Poedel, kan het wonen in een appartement conflictueus maken als het niet vroeg wordt beheerd. Ze blaffen niet om te dreigen, maar om aan te kondigen, en ze kondigen *alles* aan.

Als ze worden behandeld als een menselijk baby in plaats van als een hond, kunnen Maltipoos hulpbronbewaking en reactiviteit ontwikkelen. Ze kunnen bijten wanneer ze van de bank worden verplaatst of reactief worden naar grotere honden op wandelingen vanwege angst.

Dit is geen mythe. Wanneer opgewonden, gefrustreerd of in afwachting van werk (zoals het gooien van een bal), laten Tollers een hoge, doordringende kreet horen die klinkt als een banshee. Het schrikt buren af en kan moeilijk af te leren zijn omdat het een onvrijwillige uiting van opwinding is.

In tegenstelling tot veel showlijn Golden Retrievers die na een wandeling graag ontspannen, heeft een Toller vaak wat te doen nodig om te ontspannen. Zonder een 'taak' of intensieve mentale stimulatie kunnen ze neurotisch worden, ijsberen, jammeren en vernietigend gedrag vertonen.

Tollers zijn niet 'iederands beste vriend.' Ze zijn doorgaans terughoudend tegenover vreemden en negeren hen om zich te concentreren op hun eigenaar of een bal. Dit kan teleurstellend zijn voor eigenaren die de sociale vlinderaard van een Lab of Golden verwachten.